تبلیغات
تعلیم و تربیت در منظر قرآن و عترت

مفهوم تربیت

                مفهوم تربیت

تربیت به معنای پرورش انسانها در راستای ایجاد و تصحیح رفتارهای اجتماعی است.از این رو، هرچند كه ازبرخی جهات ارتباط تنگاتنگی با حوزه اخلاقی نیز پیدا می كند كه ایجاد فضایل و منش های پسندیده عقلانی و عقلایی و شرعی در خود شخص است ولی توجه به دیگری و اجتماع و رفتارهای اجتماعی در آن اصالت می یابد. از این روست كه تربیت را به معنای پرورش دیگری و فعلیت بخشیدن استعدادها و قوای درونی دانسته اند. مربی می كوشد تا با توجه به استعدادها و قوای موجود در شخص از راه به كارگیری روش های خاص آن را به فعلیت برساند.

خداوند در آیات بسیاری خود را به عنوان رب العالمین معرفی می كند كه به معنای پرورش دهنده است. خداوند افزون بر آفریدگاری به نقش پروردگاری نیز توجه می دهد؛ زیرا پروردگاری به معنای تربیت و پرورش هر آفریده ای به گونه ای است تا به كمال شایسته و لایق خویش دست یابد. این روش ها شامل مجموعه ای از كنش ها و واكنش های تكوینی و یا آموزه های دستوری است. روش هایی كه می توان آن را از حوزه فتنه ها و بلاها و ابتلائات تا حوزه های امتحان و آزمایش و مانند آن ردگیری و شناسایی كرد.

منبع:اعتمادی، راسخ(۱۳۷۶)- اصول و فنون آموزش و پرورش- تهران، انتشارات آوای نور.

بروز رسانی شده در : شنبه 9 خرداد 1394 12:16 ب.ظ
تاریخ ارسال : چهارشنبه 6 خرداد 1394 11:52 ق.ظ نویسنده : روح الله دوستی

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
  • آرشیو ماهانه Monthly Archive

  • صفحات اضافی Static Pages